Heb je geen zin om telkens te checken of er al iets nieuws te lezen is? Vul je e-mailadres in in het vakje "Emailalerts" hierboven, dan krijg je automatisch een mailtje als er iets te melden is!
Mijn moeder zei altijd;
Sommige problemen lossen zich vanzelf op. En ze had altijd gelijk. Bijna
altijd. Alleen deze keer niet. Helaas.
Iedereen zegt dat zijn moeder
de liefste en de leukste is. Flauwekul natuurlijk. Want Emiel en ik hadden de
leukste moeder. En de grappigste, de sterkste, de slimste en de stoerste. Mijn
moeder deed álles gewoon, niets was haar te gek.
Mama’s familie woonde
anderhalf uur rijden verderop. In die tijd hadden lang niet alle moeders een rijbewijs.
Die van ons wel, al vanaf haar 18e. Dat moest ook wel want de hele
familie zat in de auto’s. Ze zette ons achterin de kever en daar gingen we,
naar Valkenswaard, luid zingend. Waren we eenmaal bij opa en oma, dan gingen we
vissen. Of bramenplukken. Of we maakten met Kees een zwembad in de achtertuin,
waar we dan weer pikzwart uitkwamen. Mama vond alles goed. Nou ja, bijna alles.
Hadden we zin om te winkelen,
dan sjeesde mama naar Amsterdam, dwars door het centrum, zonder TomTom. Naar de
Albert Cuijp, of naar de Bijenkorf.
Had ze ergens een leuke
tuinset gezien, dan ging ze er op af met haar Kevertje. Ze schoof een tafel en
4 stoelen op de achterbank en wist Emiel en mij in de kattebak te proppen. Sommige
problemen losten zich vanzelf op!
Mama’s Kevers hadden een
belangrijke functie in onze straat, De Blauwe Wereld in Muiden. In een tijd
waarin nog maar weinig gezinnen een tweede auto hadden, was mama’s kever natuurlijk
een populaire verschijning. Zwemlessen, schoolreisjes, kinderboerderij bezoekjes,
het maakte niet uit. Mama ging er op af. De dichtstbijzijnde EHBO wist ze bijna
met haar ogen dicht te vinden.
Als er op school iemand nodig
was om te helpen, dan was Lisette er. Voorleesmoeder, kinderboerderijmoeder,
het maakte niet uit. Op de St. Jozefschool heeft ze jarenlang in het
schoolbestuur gezeten. Ik zie ons nog in dat stencilhok staan, als mama weer
een schoolkrant in elkaar draaide.
Toen ik een jaar of tien was,
ging mama weer werken. In die tijd best een omstreden besluit. Maar wij vonden
het leuk, en spannend, want we gingen vaak bij haar op bezoek in het AMC. Dan mochten
we kopiëren en liet ze ons met de buizenpost spelen. Ze vertrouwde er op dat
wij ons best zouden redden als we ’s middags uit school kwamen. En dat ging ook
prima. Behalve dan die ene keer dat Emiel ging rolschaatsen. En zijn pols brak.
En mama de hele nacht naast zijn bed in het AMC zat. Maar u hebt gezien, het
gips is er af, dus ook dat probleem loste zichzelf met een paar weken op.
Toen ik ziek werd, bleek
mama’s baan in het AMC een godsgeschenk. Ze regelde zonder blikken of blozen de
allerbeste artsen en zorgde voor de best prikkende arts-assistenten aan mijn
bed.
Uiteindelijk zou mama meer
dan 20 jaar in het AMC blijven werken. Ze genoot van haar baan en van haar collega’s.
Maar wie denkt dat ze van haar salaris leuke dingen voor zichzelf deed, zit er
naast. Ze kocht bijna nooit iets leuks voor zichzelf, ging niet vaak op
vakantie. In plaats daarvan hebben onze ouders er voor gezorgd dat Emiel en ik vóór
onze 19e verjaardag een rijbewijs haalden en dat wij zonder
studieschuld aan ons werkende leven konden beginnen. En daar heeft mama NOOIT
iets voor teruggevraagd. U kunt zich misschien voorstellen wat voor een
ongelofelijk geschenk dat is.
In het voorjaar van 2002 vertelden
Tjaard en ik onze ouders dat er een kleinkind op komst was. Mama was bijna
boos. Ze had gepland dat de kleinkinderen zouden komen ná haar VUT. Ik was een
jaar te vroeg! Dat probleem loste zich vanzelf op. Uiteraard werd ze
smoorverliefd op haar Liselotje en 3 jaar later ook op Cathelijne. Niemand
kende onze kinderen beter dan oma en niemand wist ze beter af te leiden en te
sturen dan oma.
De afgelopen 7 jaar stond
mama iedere woensdag voor dag en dauw op, zodat ze stipt om half acht in
Amersfoort kon zijn. Ze deed van alles met de dametjes, wandelde, tekende,
schilderde, las voor en knuffelde en ruimde tussendoor het hele huis op. Als ik
woensdagavond thuis kwam, lag de was gestreken en opgevouwen klaar en had mama
een lijst gemaakt van punten waar ik op moest letten. Cathelijne’s schoenen
werden te klein, de planten moesten wat vaker water hebben, Liselotte moest
morgen haar gymtas mee. En kon ik bovenop de keukenkastjes niet even met een
doekje aan de slag??
Had ik ziek kind, dan belde
ik mama. Een diner? Mama bellen. Weekendje weg? Hoera, logeren bij opa en oma.
Elk probleem loste mama vanzelf op. Niets was te dol en niets was te veel. Het
moet voor mama werkelijk meer dan hartverscheurend geweest zijn, dat daar zo
snel een einde aan kwam na de diagnose in september.
Ze was blij dat Emiel en ik best
aardig “opgedroogd” zijn en had er vertrouwen in dat het met ons wel goed zou
komen. Maar wat had ze Liselotte en Cathelijne graag naar de Middelbare School
zien gaan, eindexamen zien doen, hun eerste vriendje zien krijgen. Liefst wel in
die volgorde.
Wij stellen ons nu voor dat
mama ergens op een wolk zit, naar beneden kijkt en denkt: Het komt wel goed. En
anders; sommige problemen lossen zich vanzelf op.
de mooiste foto's van mama hebben we hier verzameld
Vorige week hebben wij uitgebreid genoten van mijn zelfgemaakte linzensoep. Vandaag heb ik geluncht met een restje uit de vriezer. Mmmmhhh. En zo gezond ook!
Daarom zou het bijna misdadig zijn als ik dit recept niet deel met de rest van de wereld;
Men neme:
*een héle grote pan (hier een Creuset 24)
* een pak gedroogde blonde linzen (bijv van Hak)
* wortels in kleine plakjes
* een Chorizo worst, bijv, van AH, in kleine blokjes
* een blikje tomatenpuree
* 3 bouillonblokjes
* een flinke ui, gesnipperd
* beetje knoflook
* een paar aardappels, in blokjes
Fruit de ui, met de knoflook. Zodra de ui glazig wordt, gooi je de tomatenpuree erbij. Even laten prutten en dan de aardappelblokjes en de wortels erbij. Dan ongeveer 1,5 liter water met 3 bouillonblokjes. Gooi ongeveer driekwart van de linzen erbij, meer kan als dat past in je pan. Laat dit geheel 45 minuten heel zachtjes prutten en gooi op t allerlaatst de chorizo blokjes erbij, nog heel even laten pruttelen zodat de pittige chorizo smaak goed in de soep trekt. Met wat brood erbij heb je een ultra-gezonde maaltijdsoep! Ook prima in te vriezen.
Konijn is jarig (en dat vieren wij)
kind
|
14 Januari 2011 | 10:56:36
Vandaag hoeft Cathelijne niet naar school van haar mama. Ze is lekker een ochtend thuis, beetje rommelen enzo. En wat blijkt; konijn is jarig vandaag! Hij is 5 jaar geworden. Er zijn twee identieke konijnen (cadeautje van Siep bij de geboorte van de jongedame), waarvan er één nog helemaal intact is. En die is dus jarig.
Dus zijn er cakejes versierd, cadeau's gemaakt en ingepakt en er moest ene foto komen met de opgeblazen 5 en allebei de konijnen;
Naschrift redactie: bij nader inzien is konijn toch liever morgen jarig, want dan kan oma een cakeje komen eten.
De Burgertjes hebben een nieuwe gadget in huis; een mini-videocamera. De Kodak zi8. Die kwam als beste uit de test bij Radar. En Bij Bol.com is ie niet duur en zó in huis.
Er zit een ingebouwde USB aanlsuiting aan, dus t is een kwestie van filmpje maken, aansluiten, uploaden en klaar. Nu alleen nog even aan Aruba of de Bimies vragen hoe je die filmpjes dan handig kunt monteren en van muziekjes en onderschrift kunt voorzien.
Vanochtend ben ik in een echte snoepjeswinkel voor grote meisjes geweest; Colori Shoes in Zeist. Ik werd bijna gék. Schoen en laarzen in alle kleuren van de regenboog, paars, groen, roze, rood zilver noem maar op. Hoewel ik bijna, bijna 3 paar laarzen had gekocht, heb ik net op tijd bedacht dat dat misschien toch niet zo slim was. Tjaard zou kunnen denken dat ik gek geworden ben en mij laten afvoeren naar Zon en Schild. En daar heb je dus niks aan roze laarzen. Dus heb ik de roze maar achtergelaten. Met pijn in t hart, dat wel. Gelukkig heeft Colori ook een webwinkel dus ik kan mij altijd nog bedenken...
Mijn favoriete bodylotion is nu eindelijk ook in Nederland verkrijgbaar (bij Apotheek of Yourskin) en zelfs ook te koop in de handige mega-grote pompfles. Hele fijne lotion, ruikt lekker, smeert prima en niet overdreven duur. Doet het qua stylish ook leuk op de badkamer;
Glutenvrij - waarom??
kind
|
06 November 2010 | 10:38:51
Dit hele jaarben ik al ziek. Best wel ziek.. Moe (héél erg moe), misselijk, heftige buikpijn, diarree. Zo moe en zo beroerd dat onze bedrijfsarts in juni besloot dat het genoeg geweest was en ik halve dagen moest gaan werken.
Ondertussen zocht mijn internist zich suf. Ik heb een indrukwekkend arsenaal aan verminderd prettige onderzoeken afgewerkt. Maar telkens kon er niets aangetoond worden. Terwijl in mijn bloed heel duidelijk te zien was dat er érgens een groot probleem zat. En dan bedoel ik dus NIET tussen mijn oren!
Twee weken geleden heb ik de topper onder de vervelende onderzoeken gehad; de Dubbele Ballon Enteroscopie. Heel erg niet leuk. Maar gelukkig wel met resultaat. Ergens diep verstopt in mijn dunne darm, daar waar je er eigenlijk op geen enkele manier bij kunt, zit een zieke plek. Een plek die sterk lijkt het ziektebeeld van Coeliakie. Maar omdat bij mij nu eenmaal alles anders gaat, is het technisch gezien niet precies coeliakie. Het lijkt er verdacht veel op. En dit is eigenlijk alléén te genezen door voortaan glutenvrij te eten. Helemaal glutenvrij. Hoogst waarschijnlijk voor de rest van mijn leven.
Dat heeft nogal wat implicaties. De lijst van dingen die ik niet meer mag is indrukwekkend en gaat van de voorspelbare zaken als brood, pasta en koekjes tot aan gekruid vlees, gehaktballen, drop, paprika-chips en weet ik veel wat nog meer. Daarnaast moet je met een glutenintolerantie heel erg uitkijken voor "contaminatie". Dat wil zeggen kruisbesmetting. Ik mag dus ook niets eten waar per ongeluk gluten in gevallen/op gesmeerd/in gesprongen kunnen zijn.
Gelukkig is er héél veel glutenvrij spul verkrijgbaar, zowel online als bij grotere AH's en de reformwinkel. Dus ik ga driftig op zoek naar wat wel en niet lekker is. Ik heb het hele nternet al zo'n beetje afgesurfd en kom hele veel opvallende dingen tegen;
-Verse vleeswaren van de slager zijn niet veilig. In boterhamworst zitten gluten en als de slager dan mijn ham snijdt op het snij-apparaat komen daar dus toch gluten in
-Glutenvrij brood bij de bakker kopen is niet handig; daar stikt het namelijk van de gluten
-Ik moet een eigen botervloot gaan oprichten. Want als Tjaard & de kids met hun mens in de margarine zitten er daarna ook aan de boterham en weer terug in de margarine, dan is de margarine "besmet"
-Idem dito met de jam, nutella etc. Of we moeten voortaan heel sjiek alles met een lepeltje uit de pot halen
-Ik heb een nieuw broodrooster besteld, Brood roosteren mag niet in hetzelfde rooster dat de kids gebruiken
-In bouillon zitten ook gluten (huh??) -Ik heb een leukglutenvrij blog ontdekt. Helaas is er sinds half juli niets nieuws meer opgezet. Kan iets te maken hebben met het bericht over glutenvrije beschuit met muisjes.
-Glutenvrij eten is belachelijk duur; een pakje spaghetti kost 5 euro, een brood 3,50. En de verzekering vergoedt helemaal niets. je kunt een belastingteruggave krijgen, maar die is bij lange na niet kostendekkend. Je kunt er wel de verzendkosten van de online bestellingen mee betalen. Dat dan weer wel.
-In meergranen-eieren zitten geen gluten
-Er zijn glutenvrije zoutjes en toastjes dus er kan gewoon nog geborreld worden.
-Glutenvrije spullen zijn heel goed verkrijgbaar bij reform-, natuurvoedings- en bio winkels. Er zit hier in Amersfoort een hele leuke op de Leusderweg, BuyBio, pal naast mijn favorietste tassenwinkel allertijden. Dat glutenvrij inkopen kon nog wel eens een hele dure hobby worden...
-Een aantal van de diepvriestaartjes van Ikea zijn glutenvrij. Wel jammer dat de Ikea zo ver rijden is.
-In de meeste chocola zitten ook geen gluten. Hoera!
-Dit is het tekentje voor glutenvrij, als dit er op staat mag ik het eten:
Ik ben gek op leuke notitieboekjes. Heb er al een heel aantal versleten, voornamelijk Moleskines. Maar nu ben ik iets helemaal nieuws tegengekomen. En ik moet ze hebben...
De Whitelines notitieboeken. Die hebben geen zwarte of blauwe lijntjes, maar witte! En dat is nuttig, want: "Wij zijn allemaal gewend geraakt aan papier met donkere lijnen. Zonder
dat we het beseffen zorgen die donkere lijnen ervoor dat we bij het
lezen van de tekst extra inspanning moeten leveren om de tekst van de
lijnen te onderscheiden. In 2006 kwamen drie vrienden uit Stockholm op
het ingenieuze idee om schrijfpapier te maken zonder de conflicterende
donkere lijnen. Het gepatenteerde Whitelines papier met lichte lijnen
zorgt ervoor dat teksten makkelijker te lezen zijn, dat er geen lijnen
verschijnen op kopieën en mensen met dyslexie worden er mee geholpen."
De boekjes reuze eco-friendly en zijn verkrijgbaar in A4, A5 en A6 formaat. Ze zijn er in zwart of wit. Ook kun je kiezen uit een ringband, een harde kaft, een flexibele kaft etc etc.
Helaas, helaas, voortaan moet ik glutenvrij eten. Er zit niets anders op. Dus zijn we al de hele avond voorbeelden aan het bedenken van wat wel en niet meer mag.
Tjaard heeft een goeie vraag: "Een meergranen-ei, mag dat dan ook niet meer??"
Liselotte's Moppentrommel
kind
|
29 Oktober 2010 | 20:09:14
Liselotte komt tegenwoordig regelmatig thuis uit school met een nieuwe grap.
Het is zwart en vliegt door de lucht...
Een helidropter!
Het is roze en het vliegt door de lucht...
Superman in een balletpakje.
Een hond en een giraf gingen samen naar het zwembad, de giraf ging er als eerste in. Hij zei: "wees maar niet bang hoor, het is hier niet diep, ik kan hier staan!"
Jantje spuugde op het raam van een oude opa. De oude opa kwam naar buiten en zei: "He, hoe zou je het vinden als ik dat bij jou deed?" Jantje: "Heel knap meneer, want ik woon op de 10e verdieping!"
Wij sturen Liselotte op een OSM Bovelander Mini Hockeykamp en wat krijg je er voor terug? Een 7-jarige met een geheel nieuw repertoire foute liedjes;
(excuses voor de belabberde kwaliteit van het filmpje; mijn fototoestel kan het niet meer aan. Zo'n hippe pocket-video-camera zou een heel leuk verjaardagscadeautje zijn.... DIT IS EEN HINT)(subtiel, toch?)
Voor de kijkers met een haperend gehoor hier de songtekst:
Tjaard legt de dames trots uit dat hij ze vandaag naar school brengt, zodat mama rustig aan kan doen. Hij straalt er een beetje bij, want hij vindt het zelf ook wel een héél attent gebaar. Liselotte zet 'm meteen op z'n plek. "Oh, dat doet de vader van Linde elke week, zodat de moeder van Linde op vrijdag lekker kan uitslapen".
De bosjes rondom De Hut zijn deze week gesnoeid. En dat vinden de kinderen van de BSO (Buiten Schoolse Opvang, je weet wel da's dat instituut waar kinderen van werkende moeders na school heen moeten) dus helemaal niet leuk.Het is een rotstreek. Iedereen moet van hun Hut afblijven. Gelukkig hebben ze wel een helder beeld van wie het gedaan heeft. De Gemeente. Logisch toch? De Gemeen-te.
Aan tafel bedenkt Cathelijne dat ze later, als ze groot is, elke dag zelf kan bedenken wat ze wil eten. Maar dan realiseert ze zich dat ze dan iemand nodig heeft om 't klaar te maken. Nóg een moeder. Waarop ze zich met die grote bruine ogen op mij richt en zegt: "Ik kies jou!"
Cathelijne legt het verschil uit tussen de trap naar de eerste verdieping en de (open) trap naar zolder: "Die trap is gatend en deze trap is niet gatend".
Extra staatsloten
kind
|
25 September 2010 | 13:01:29
Een zeer wijze vrouw zei ooit eens: "When the going gets tough, the tough go shopping".
Maar met de hoeveelheid Tough die wij nu hebben, zouden we dan misschien shop-technisch net genoeg hebben aan de Jackpot. Ik haal éven een paar extra staatsloten...
Had ik eigenlijk al gemeld dat ik afgelopen week ook nog voor 1500 euro schade aan mijn auto heb opgelopen? 't Is maar een detail, maar toch.
Nog ééntje dan...
kind
|
24 September 2010 | 22:29:54
Dit filmpje bevat de eerste 5 minuten van een 9 uur durende film, die in één keer (dus zonder koffie- en plaspauze) is opgenomen. Lernert en Sander sorteren hier ijsjes-spikkels op kleur. De héle film was te zien in het Grafisch Design Museum in Breda.
Emiel z'n vriend heeft samen met zijn partner een hele gave commercial geregisseerd voor Pearle Belgie. Hier de "Making Of", die je wel echt een aantal keer moet bekijken, omdat er té veel te zien is. Let bijvoorbeeld op de koffiemok die telkens van formaat verandert!
Praktisch ingesteld
kind
|
24 September 2010 | 21:33:06
We vertellen de kinderen dat oma heel erg ziek is. Cathelijne blijkt te beschikken over een vooruitziende blik en erg praktisch te zijn ingesteld; "Maar kan opa Frank wel strijken dan??"
Handen af van kinderopvang!
kind
|
22 September 2010 | 14:00:04
Hoewel ik geen Groen Links fan ben, wil ik hun actie voor de Kinderopvang toch graag steunen. Volgend jaar dreigt kinderopvang onbetaalbaar te worden en dat kan niet de bedoeling zijn in een land dat graag de arbeidsparticipatie van vrouwen omhoog wil hebben. Het kan toch niet zo zijn dat ik volgend jaar (weer) mijn hele salaris rechtstreeks kan overmaken aan de BSO? Daarmee stimuleer je vrouwen niet om aan de slag te gaan/blijven. Ik heb de petitie al getekend, nu jij nog!
Nu e zomer toch echt wel vooorbij is, pak ik met veel plezier elke avond nog een beetje Australische zomer mee, met Bondi Beach, om19.30 uur op Net 5. Gebruinde spierbundels met gladgewaxte borstkassen, die het ene na het andere leven redden. Daar vrolijkt de mens van op!
Lernert heeft t (met Sander) voor elkaar gebokst om met zijn filmpje op de shortlist van 125 artistieke Youtube filmpjes voor een wedstrijd van het Guggenheim museum terecht te komen. De 20 beste worden tentoongesteld in t museum. Redelijk cool.
Geschiedenisles
kind
|
12 September 2010 | 20:12:46
We zijn met de kinderen en de Bessen een middagje naar het Muiderslot. In één van de ingerichte torenkamers zijn we druk bezig met het "afstempelen" van de ridder-activiteiten als we een vader tegen zijn zoontje horen zeggen:
"Kijk, en dit is nou de boekenkist waarin Graaf Hugo zich verstopt had toen de soldaten kwamen".
't Scheelt een paar cruciale details, 88 kilometer en 325 jaar, maar verder wel heel goed geprobeerd....
Tegenwooordig draag ik af en toe een jurk. Da's nieuw want dat deed ik voorheen nooit. En daar was een reden voor: onder een jurk moet je een panty aan en echt, ik vind panties net martelwerktuigen. Wie dat uitgevonden heeft... Ze zitten altijd waardeloos; te strak waardoor je ze niet aankrijgt, ze draaien zodat je er uit ziet als een kleuter die haar eigen maillot heeft aangedaan, ze knellen de slagader in je liezen af, ze zijn te kort waardoor het kruis tussen je knieën hangt, de tailleband geeft je buikpijn, en als je 'm dan eindelijk aan hebt, zit er een ladder in. Ik heb echt álle soorten en maten geprobeerd, de Hema heeft aan mij een prima panty-klant gehad, maar t blijft knudde.
Met de uitvinding van de legging kwam er een oplossing in zicht, want geen panty meer nodig, dus heb ik in een paar jurkjes geïnvesteerd. Maar nu ik die heb, met een paar leuke laarzen er bij, wil ik deze winter toch wel heel graag een leuke panty hebben. Dus ben ik vanmiddag naar de pantyspecialist in Amersfoort gegaan; Jambelle. Ik heb mij laten voorlichten over de ins en outs van "de panty" en de allerallerallerbeste gekocht die ze hadden. Een Falke Seidenglatt 70. Ja ja, 16 euro maar dan heb je ook wat. Nu maar wachten op de herfst, zodat ik mij in m'n nieuwe panty kan hijsen.....
Dubbele primeur
kind
|
01 September 2010 | 20:59:17
Dubbele primeur: eerste hockeytraining, eerste keer in een rokje (sinds ze zelf haar kleren kiest) (en dat is al langer dan je denkt). Dit rokje is voor onze Liselotje acceptabel, omdat er stiekem een broekje inzit...
Is deze niet té leuk? Op de website van agenda-2011.nl stikt het van de leuke agenda's! Ik vind vooral de Newme agenda's van Succes heel leuk. Hippe ontwerpen, heel betaalbaar.
Nieuwe laarzen, dikke blaren
kind
|
20 Augustus 2010 | 17:16:48
Cathelijne heeft nieuwe laarzen, alvast voor de winter, en ze is er ápetrots op. Zo trots dat ze ze stiekem aangedaan had toen we even naar de Hema moesten. Zonder sokken.Met als gevolg dat ze nu twee mega-joekels van blaren heeft. Brúllen.....!!!!
De mega-nagels zijn tot stand gekomen dankzij de Dropjes. Afgelopen zaterdag zijn wij vereerd door een bezoek van de Bosschenaren, die een complete drogisterij aan nagellakkleurtjes voor ons hadden meegenomen. Zelfs Liselotte heeft zich de nagels laten opkuisen, waarbij zij dan wel weer vriendelijk bedankte voor de roze lak.
1) Als je er eenmaal in begonnen bent wil je het niet meer wegleggen. Dat betekent dat je er dus niet op een zondagavond aan moet beginnen als je maandag weer naar je werk moet en dat je je eventuele (minderjarige) kinderen vantevoren moet uitleggen dat papa/mama een paar dagen niet bereikbaar is en of ze zelf voor het eten willen zorgen.
2) Zodrá je dit deel uithebt ("Mannen die vrouwen haten" is deel 1 van een trilogie*) wil je beginnen aan deel 2. Dat moet je dan dus wel in huis hebben, om een gefrustreerde zoektocht naar een boekhandel die 's avonds laat nog open is te voorkomen.
Gelukkig is er aan het tweede nadeel wel iets te doen; deel 1 kost op dit moment slechts 10 euro en deel 2 en 3 ieder 15 euro. Dus je kunt ze budgettair best verantwooord gewoon alle drie tegelijk bestellen bij Bol.com. Of je komt deel 1 bij mij lenen, maar dan moet je dus wel even wachten op deel 2 want daar ben ik net pas in begonnen.
*voor dummies: een trilogie is een serie van 3 delen
